Op de etiketten van het biermerk Brugse Zot danst een door Klaas Verplancke getekende nar. Het is een personage dat geregeld in zijn werk opduikt en waarmee hij zich graag vereenzelvigt: ‘De nar kan zich veel veroorloven. Hij zegt de waarheid en komt ermee weg omdat hij de humor als middel gebruikt. Ik kruip graag in die rol - de nar is als het kind in het verhaal over de nieuwe kleren van de keizer.’
‘De nar bezit een zekere onschuld,’ zegt Klaas. ‘Enerzijds is hij de sukkel waar de anderen om lachen, anderzijds luisteren ze ook naar hem. Niet dat ik mij een sukkel of een verschoppeling voel, maar ik kan mij wel vinden in de bescheidenheid van de nar.’
Net als in de Confidenties en Reinaart de Vos is in Tijl Uilenspiegel te zien hoe Verplancke zich een verhaal eigen maakt door elementen eruit te lichten en die vrijuit associërend te herschikken tot beelden die de tekst ondersteunen, maar evengoed op zichzelf kunnen staan. Zo ontstaat een nieuw en universeel beeldverhaal . Het is hervertelling en commentaar in een, elke lezer kan het naar eigen inzicht interpreteren.
Het is het voorlopige eindpunt in de ontwikkeling die Klaas Verplancke doormaakte van ‘verluchter’ van andermans teksten tot een tekenaar met een eigen verhaal. Een nar die zijn humor aanwendt om serieus genomen te worden.
© Pieter van Oudheusden, fragmenten uit The First Klaasbook
© foto Koen Broos